Directeur Liefke Knol over weerstandsvermogen

Financieel weerbaar blijven met oog voor de kerntaak

‍

De combinatie van cultureel ondernemerschap, publieksprogrammering en het beheer van historisch erfgoed vraagt om een lange adem. In dit interview vertelt Liefke Knol, directeur van de Fraeylemaborg, waarom financieel weerstandsvermogen essentieel is voor organisaties die niet alleen culturele activiteiten organiseren, maar ook verantwoordelijkheid dragen voor waardevol vastgoed, collecties en landschap. Opgetekend door Marc Knip.

‍

Reserves zijn geen doel op zich

‍

De rode draad in het gesprek is dat financiële reserves geen doel op zich zijn, maar een voorwaarde om duurzaam te kunnen investeren in de toekomst. Of het nu gaat om onderhoud, verduurzaming, restauratie of het ontwikkelen van nieuwe plannen: vaak moeten culturele instellingen al kosten maken voordat duidelijk is of financiering daadwerkelijk wordt toegekend. Zonder financiële buffer wordt een organisatie kwetsbaar en ontstaat er weinig ruimte om kansen te benutten of tegenvallers op te vangen.

Liefke Knol vindt dat financiële weerbaarheid niet losstaat van de inhoudelijke missie. De Fraeylemaborg maakt steeds afwegingen tussen publieksbereik, inkomsten en het behoud van het landgoed. Niet iedere activiteit die bezoekers trekt, past automatisch bij de kerntaak van de organisatie. Juist daarom zijn gezonde reserves belangrijk: ze bieden ruimte om keuzes te maken die passen bij de missie, ook als die niet altijd de hoogste opbrengst opleveren.

‍

Daarnaast schetst Knol de praktijk van fondsenwerving, waarin culturele organisaties voortdurend moeten schakelen tussen verschillende financiers, voorwaarden en verantwoordingsvormen. Haar oproep is om verder te kijken dan de begroting van één jaar en meer aandacht te hebben voor de structurele opgaven en risico's waarmee culturele instellingen te maken hebben.

‍

Lees het volledige interview met Liefke Knol en ontdek hoe de Fraeylemaborg werkt aan financiële weerbaarheid zonder het behoud van erfgoed en de maatschappelijke waarde van haar organisatie uit het oog te verliezen.

‍